Zaczęlam go jakieś dwa (a może więcej?) lata temu i tak sobie leżał i czekał aż się nad nim zlituję i go skończę. A że ostatnio mam fazę na kończenie pozaczynanych rzeczy to go z tej szuflady wyciągnęłam i robiłam aż skończyły mi się nici. A czemu prawie-skończony? No właśnie z powodu nici. W założeniu obrus miał być bardzo duży, na stół o średnicy 1,2 m. Nici brakło i nie wiem czy dokupię w identycznym odcieniu (kupowałam je jakieś 3 lata temu albo i jeszcze dawniej). Ale w moim panieńskim pokoju u rodziców mam jeszcze jeden okrągły stolik o mniejszej średnicy, który i tak po przeprowadzce przywiozę. Tak więc obrus albo będzie na nim leżał, albo uda mi się dokupić nici i go powiększę. Zobaczymy co wyjdzie. Na razie prawie-skończony obrus prezentuje się tak:

Poszło 40 dkg kremowej Muzy, szydełko 1,1 mm.

I trochę prywaty, czyli Wojtuś już sam siedzi :-)) Zaczyna też pełzać na brzuszku, tak więc nie można go nawet na moment spuścić z oka. No i za nic nie chce siedzieć w łózeczku. No bo właściwie po co ma tam siedzieć skoro świat pozałóżeczkowy jest taki ciekawy ;-)